Heriner
Wat als je nu zou weten dat een baby zich de geboorte kan herinneren? Niet letterlijk herinneren maar het heeft een impact op die manier waarop je kindje later met situaties omgaat en hoe het reageert op situaties. Als je dat zou weten wat zou je dan doen?
Zou je er dan alles aan doen om het een fijne ervaring te laten zijn, niet voor jou maar voor je baby?
En wat als je weet dat wanneer je baby in je baarmoeder groeit, wat als je zou weten dat je baby zich dan al bewust is van hoe jij je voelt, hoe blij of verdrietig je bent, hoeveel zorgen je je maakt of hoe zorgeloos je bent?
Zou je er dan alles aan doen om ervoor te zorgen niet jij maar dat je baby een fijne ervaring zou hebben?
En wat als je nu zou weten dat je graag een kindje wil verwelkomen op deze wereld en je weet dat de wat er nu speelt in je leven doorgegeven wordt aan het eitje dat mag gaan rijpen, springen en bevrucht mag worden. Dat in het DNA in de celletjes die zich zullen vermenigvuldigen stukjes meegaan van jouw ervaringen, de ervaringen van je partner, jouw kijk op de wereld maar ook die van je partner, jouw trauma’s maar ook die van je partner.
Wat als je dit zou weten? Zou je ervoor zorgen dat je voordat je zwanger wordt aan de slag gaat om wat er speelt aan te pakken, niet voor jezelf maar voor je baby?
Wat als ik je nu vertel dat onderzoek aantoont dat de manier waarop we zwanger worden, zwanger zijn en we als baby geboren worden een impact heeft op het verdere leven van het kindje dat geboren is? Lees je dan verder?
Niet alleen voor je (toekomstige) kindje maar ook voor jezelf.
Ik denk dat we allemaal wel dingen in ons eigen gedrag zien waarvan we denken, shit, zo deed m’n moeder dat ook. Dat wilde ik dus juist niet! En dingen die we in onze kinderen zien waarvan we denken.. oh nee dat heeft ie duidelijk van mij overgenomen. Ik ben me ervan bewust dat veel ook “gewoon” kopieer gedrag is.
Maar wat als sommige dingen “gewoon” vast zitten in ons DNA. Aangeleerd gedrag kunnen we afleren ook al heeft dat wel z’n tijd nodig. Kunnen we dat met gedrag wat we geërfd hebben dan ook? Is het mogelijk om overgedragen trauma’s oftewel shit die niet van ons is achter ons te laten.
De afgelopen jaren ben ik me hier steeds meer in gaan verdiepen en ja, het kan! Het stoppen van familie/ generatie trauma is iets wat ook steeds “hipper” aan het worden is en ik moet zeggen, ik ben hier echt heel erg blij mee. Als we echt een mooiere wereld willen zullen we serieus bij onszelf moeten beginnen. Wanneer ik iemand hoor zeggen (en ik hoor mezelf dit ook echt wel eens zeggen) Nou, ik wacht totdat hij/zij/hen naar me toekomt om dat te vragen/ op te lossen.
Dan denk ik er vaak meteen achteraan; “of… je neemt het heft in eigen handen, neem eigenaarschap (ook zo’n hippe term) en los die shit zelf op!”
Wachten tot iemand jou komt vragen iets te doen wat jij belangrijk vindt en waaraan jij wilt bijdragen is in mijn ogen een beetje als thuis wachten op een taxi ….. die je nooit besteld hebt. Als jij het belangrijk genoeg vindt om je er druk over te maken. NEEM ACTIE!
Be the change you want to see in the world.
Zelf ben ik niet heel bewust zwanger geweest, althans niet zodanig bewust over het bewustzijn van onze kinderen als dat ik nu ben. Vind ik dat erg, ja tot op zekere hoogte wel want ik had ze graag behoed voor een aantal van mijn ervaringen. Maar ik weet ook dat ik nog tijd heb om dingen te leren, hen dingen te leren en hen te vertellen dat sommige dingen niet van hen zijn maar van mij (en voor alles waarvan ik het me niet bewust ben is er gelukkig zoiets als therapie)
Laten we zorgen voor minder ellende, minder pijn, minder verdriet, minder trauma… stapje voor stapje, generatie na generatie. Lichter door het leven, met een iets minder zware rugtas en een veel grotere glimlach…
Natuurlijk in eerste plaats voor jezelf maar zeker ook voor onze (toekomstige) kind(eren)